ഒരിക്കലും തീരാത്ത ജീവിതപ്പാതകളിലൂടെ..........
ഇതുവരെ കണ്ടകാഴ്ചകളത്രയും,
ഓര്‍മ്മയുടെ ഭാണ്ടത്തില്‍ പേറി,
ഇനിക്കാണുന്ന കാഴ്ചകളത്രയും,
കൂട്ടിനായ് ചേര്‍ത്തുപിടിച്ച്,
നടന്നകലുകയാണു ഞാന്‍.
ഈ ജീവിതത്തില്‍ നിന്ന്........
നടന്നു തളരുന്ന ഒരു ലോക സഞ്ചാരിയെപ്പോലെ........
വേച്ചുപോവുന്ന കാലടികളുമായി
നടന്നകലുകയാണു ഞാന്‍.
ഒരു വ്യത്യാസം മാത്രം.
സഞ്ചാരിയുടെ ലക് ഷ്യം
ഈ ലോകം ചുറ്റിക്കാണണമെന്നുള്ളതാണ്.
എന്റെ ലക് ഷ്യം നീയാണ്.
നിന്നോടുള്ള പ്രണയമാണ്.
ആ സഞ്ചാരി ലോകം ചുറ്റി വന്നപപ്പോഴും,
ഞാന്‍ തുടങിയിടത്തു തന്നെ നില്‍ക്കുന്നു.
നിന്നിലേക്ക് അടുക്കാനും,
അകലാനുമാവാതെ.
ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അറിയുന്നു,
ഞാന്‍ നടന്നു തളരുകയായിരുന്നില്ല,
കാത്തിരുന്നു തളരുകയായിരുന്നു.
നിന്നിലേക്കണയാന്‍ കാത്തിരുന്ന്.........